Więcej niż wygrana

[christophermorrm]

Kto by pomyślał, że zwykła nuda i jedno popołudnie z telefonem w ręku doprowadzą mnie do miejsca, w którym zaczynam myśleć o sobie inaczej. Nie, nie walczę z nałogiem ani nie planuję spłacać długów. Wręcz przeciwnie – odkryłem, że odrobina losowości potrafi pokazać człowiekowi coś ważnego o nim samym. Brzmi może trochę górnolotnie, ale za chwilę wyjaśni się o co mi chodzi.

Miałem taki okres, kiedy po pracy nie miałem pomysłu na siebie. Wszystko było już ograne, seriale mnie nudziły, czytanie nie wchodziło w rachubę, bo nie mogłem usiedzieć w miejscu. Któregoś wieczoru znajomy rzucił hasło, że od czasu do czasu wchodzi na kasyno online, ale nie po to, żeby się wzbogacić, tylko dla rozrywki. Zapytał, czemu bym nie spróbował, skoro i tak przeglądam bezproduktywnie stronę za stroną. Miał rację. W zasadzie hazard nigdy mnie nie pociągał, kojarzył się z dymnymi salami i spoconych graczy z filmów, ale kasyno w przeglądarce to coś innego. No i tak trafiłem na vavada pl logowanie – zwykła rejestracja, parę kliknięć, zero kombinowania. Wyszedłem z tego założenia, że sprawdzę, jak to jest, a jeśli poczuję, że wciąga – zamykam konto.

Początkowo traktowałem to bardzo zachowawczo. Wpłaciłem 50 złotych i postanowiłem, że to mój limit na cały miesiąc. Ustawiłem dzienny budżet, byle nie stracić głowy. Wybrałem prosty slot z kolorowymi owocami, bo reszta mnie przytłaczała. Pierwsze obroty były jak wstęp do nieznanej rozmowy – z jednej strony ciekawość, z drugiej lekki niepokój, co z tego wyniknie. Przegrałem te 50 w kwadrans. Nie zabolało, ale tknęło mnie, że to za szybko poszło. Zamiast doładować konto, wyłączyłem komputer. Dopiero po tygodniu wróciłem, bo pamiętałem, że widziałem tam jakieś darmowe obroty za logowanie. Tylko że zapomniałem hasła przy próbie wejścia. No i oczywiście musiałem przejść przez vavada pl logowanie drugi raz, żeby odzyskać dostęp. Nie chcę zrobić z tego reklamy, ale było to naprawdę intuicyjne, nawet dla kogoś, kto woli inne formy rozrywki.

Zacząłem szukać jakiejś strategii, bo nie chciałem znowu przegrać wszystkich pieniędzy głupio. Czytałem opinie, oglądałem poradniki. Szybko odkryłem, że to wszystko opiera się na przypadku i nie ma sposobu na wygraną. Co nie znaczy, że nie można się dobrze bawić. Kilka razy zdarzało mi się uzbierać wygraną – raz nawet udało się wypłacić 200 złotych z wpłaconych pięćdziesięciu. Te 150 złotych zielonej, polskiej gotówki dodało mi pewności siebie, ale moja głowa nie oszalała. Może dlatego, że sam jestem programistą i wiem, że algorytm generatora losowego nie współczuje nikomu. Po prostu funkcjonuje.

Prawdziwy przełom nastąpił nie wtedy, gdy wygrałem, ale gdy spokojnie przegrywałem. Był wieczór po stresującym spotkaniu z klientem. Miałem ochotę krzyczeć, więc żeby się odprężyć, postanowiłem pograć kwadrans. Wpłaciłem 30 złotych, mój górny limit. Na początku dwa drobne wygrane zapowiadały miły wieczór. Potem przyszła seria przepadów. I tutaj zdziwiłem się, że nie czuję złości. Wcześniej każdy drobiazg potrafił wyprowadzić mnie z równowagi – zepsuty zamek w drzwiach, długo trwająca aktualizacja systemu nie wróżyły nic dobrego. A tu, widząc, że saldo topnieje, tylko wzruszyłem ramionami. Pomyślałem sobie: to jest w porządku zabawa, która ma swoją cenę. Potem nastąpiło coś zabawne. Zamiast uzupełnić konto kolejną kasą, zrobiłem sobie herbatę. I wtedy zrozumiałem, że większość ludzi zgubiłaby się w napędzaniu emocji, a ja po prostu odczuwam spokojną akceptację. To nie znaczy, że byłem obojętny. Chciałem wygrać, oczywiście, ale tylko po to, żeby poczuć satysfakcję, a nie żeby ratować budżet. Może dlatego nie bałem się tej strony i sam kliknąłem w vavada pl logowanie parę dni później. Nie musiałem tego robić, ale po prostu chciałem sprawdzić, czy nadal potrafię podejść do przegranej bez histerii.

Co jest w tym najlepsze? Dzięki tej krótkiej przygodzie nauczyłem się oddzielać mieć nadzieję od oczekiwań. W normalnym życiu jestem typem kontrolera. Wszystko musi mieć plan, terminarz, algorytm działania. Kiedy czasami coś się sypie, mam ochotę uciec albo winić wszystkich wokół. W wirtualnym kasynie nie masz wpływu na wynik i musisz to przełknąć. Ta świadomość dziwnie mnie wyciszyła. Przełożona na codzienność sprawia, że inaczej reaguję na kolejki, spóźnione autobusy czy niezapowiedziane problemy. Zamiast od razu szukać winnego, mówię sobie: być może to jeden z tych przegranych spinów, które trzeba przyjąć z pokorą. Ta metafora brzmi może zabawnie, ale zadziałała też w stosunku do mojej rodziny. Zacząłem mniej krytykować dziecięce zachcianki, a bardziej cieszyć się z tego, jakie są. Niby hazard, a pomógł w wychowaniu.

Najważniejsza lekcja przyszła, kiedy w którymś tygodniu wygrałem 700 złotych na grze z bonusem. To nie jest jakaś wielka fortuna, ale dla mnie spory zastrzyk gotówki.