Metroda unudulmuş telefonun xeyri

Started by christophermorrm, Jun 08, 2026, 09:40 AM

Previous topic - Next topic

christophermorrm

Həmin gün işə gecikmişdim. Səhər saat 8-in yarısında evdən çıxdıb metroyu vurdum. "28 May" stansiyasında bir adam mənə toxundu. Dedi: "Qardaş, telefonun düşüb". Yerə baxdım – heç nə yox. Mənim telefonum cibimdə idi. Amma yerdə başqa bir telefon vardı. "iPhone" – modelini bilmirəm, qara rəngdə, arxası çatlamışdı. Götürdüm, qışqırdım: "Kiminki?". Heç kim cavab vermədi. Qatara mindim. Telefonu yoxladım – bağlı idi. Zəng etmək olmurdu.

İşə gəldim. Həmin telefonu stolun üstünə qoydum. Gün ərzində bir neçə dəfə yoxladım – açılmırdı. Axşam evə apardım. Bir şarj cihazı tapıb qoşdum. Bir saatdan sonra açıldı. Ana səhifəsində bir oyun proqramı var idi. Adında yazılıb: "mostbet iphone". Güldüm. Telefonun sahibi yəqin qumar oynayırdı. Proqramı açmaq istədim, şifrə istədi. Kodu bilmirdim. Amma bildirişlər gəlməyə başladı. Biri yazırdı: "Hesabınıza 15 manat bonus daxil olub". Düşündüm: "Kiminsə telefonunu tapmışam, onun bonusunu mən istifadə edim? Yaxşı deyil". Amma içimdən bir səs: "Sahibi onsuz da tapılmır axı".

Bir həftə keçdi. Heç kim zəng etmədi, telefon susurdu. Mən həmin proqrama baxırdım, amma girmirdim. Bir gün axşam çox darıxdım. İşdən çıxmışdım, pulum az idi, yeməyə də marağım yox idi. Oturub düşündüm: "Nə olacaq? Şifrəni tapım?". İnternetdə "mostbet iphone şifrə unutma" yazdım. Heç nə çıxdı. Sonra telefonun sahibinin mesajlarına baxdım. Mesajlarda bir ad vardı: "Murad". Muradın nömrəsini götürüb öz telefondan zəng etdim. Açmadı. Bir neçə dəfə. Nəhayət, bir qadın açdı. Dedi: "Murad kimdi? Mən bilmirəm". Bağladı.

Telefonu qoyub getdim yatdım. Səhər oyananda gördüm ki, telefondan bir mesaj gəlib. SMS-də yazılıb: "Mostbet – yeni promo kodu aktivdir. 30 manat bonus". Qəfildən həyəcanlandım. Nə edim? Qaydalar pozulacaq? Amma axı telefon mənim əlimdə idi, sahibi yox idi.

Həmin axşam qərar verdim. Telefonu tam sıfırladım. Proqramı yenidən yüklədim. Yeni qeydiyyat keçdim. Mostbet iphone proqramı açıldı. 30 manat bonus düşdü. Özümdən 10 manat əlavə etdim. Başladım oynamağa.

Oynadığım slot "Fruit Party" idi. Meyvələr, rənglər, çox sadə. Fırladım, fırladım. 40 manat 35 oldu, 52 qalxdı, 41 düşdü. Birdən ekranda "Bonus" düyməsi işıqlandı. Basdım. 10 pulsuz fırlanma. Meyvələr yığıldı, hər yığılmada 2 manat, sonra 5, sonra 12. 8-ci fırlanmada 55 manat gördüm. Axırıncı fırlanma – 32. Ümumi bonus: 142 manat.

Tez çıxarış etdim. Pul düşdü. Nəfəsimi dərindən aldım. Həmin telefonu saxladım. Öz telefonumdan mostbet iphone axtarışını silmədim. Amma həmin gecə bir şey başa düşdüm: bəzən itirilmiş şeylər başqa qapılar aça bilər.

Həmin 142 manatın 100-ü ilə anama istilik ventilyatoru aldım. Qış gəlirdi, evi soyuq idi. Qalan 42 manatı ilə özümə çəkmə. Və köhnə "iPhone"u hələ də saxlayıram. Onu xatırladıcı kimi. Xatırladır ki, həyat itkilər üzərində qurulub. Sən nəyisə itirirsən, nəyisə tapırsan. Mən bir telefon tapdım. O telefonda bir proqram tapdım. O proqramda bir şans tapdım. Hər şey bir-birinə bağlıdır.

Sonradan öyrəndim ki, o telefonu tapan gün 28 Mayda həmin Murad adlı oğlanı axtarmışam, tapmamışam. Amma bir ay sonra bir adam mənə zəng elədi: "Mənim telefonumu tapmısan?". Dedi: "Oğlum Murad üçün almışdım, xəstəxanada itirmişik". Ürəyim getdi. Düzünü dedim: "Telefon məndədir, amma sıfırlamışam". O dedi: "Nə etdin proqrama?". Mən qazandığım pulu dedim. Sakitcə güldü. Dedi: "Oğlum onsuz da öldü. Xoşbəxtlikdən istifadə et". Telefonu ona geri vermək istədim, istəmədi. Dedi: "Sənə qalsın, bir xatirə olsun".

Həmin gündən həmin telefon mənim üçün bir əmanət oldu. Mostbet iphone proqramı hələ də oradadır. Mən ayda bir dəfə girirəm. 10 manat atıram. Bəzən uduram, bəzən yox. Amma hər dəfə o düyməni basanda düşünürəm: "Murad, hardasa, sən də mənimlə oynayırsan?". Heç kim cavab vermir. Amma içimdə bir səs deyir: "Bəli, oynayır. Sənin şansın oldu".

Mən indi telefonu şarjda saxlayıram. Batareyası tez bitir. Amma hər dəfə açılanda həmin proqramın ikonasını görürəm. Qara fonda ağ hərflər. Mostbet iphone. Və mən gülümsəyirəm. Çünki bilirəm ki, ən gözlənilməz yerlərdə ən gözəl qapılar açılır. Metroda, itirilmiş telefonda, bir kodda, bir klikdə. Sadəcə baxmağı bilmək lazımdır. Və paylaşmağı.

Bu gün həmin telefonun şəkli durur masamın üstündə. Yanında anama aldığım ventilyator. İsti qış gecələrində onu açıram, isti gəlir. Sanki həyat deyir: "Sən itirmədin, sən sadəcə başqa yerdən aldın". Və mən inanıram.